عشق را مددی

خدایا از عشق مددی رسان 

تا در بیکران آفرینش

آنجا که تلاش قله های بلند رستگاری را 

پشت سر مینهد 

وآنجا که خورشید از درهای بی قراری 

بر آرامش قلبمان سرک میکشد

چون بندگانی شاکر سر بر آستان عشقت نهیم 

که عشق را از تو مددیست

خدایا ای پادشاه هستی .....

خورشید حضورت را بر اندیشه های تارمان بتابان

که بی نور حضورت 

تاب ماندن در تیرگیها را نداریم

خدایا آسمان مهربانیت 

سایه سار نگاه تمنا ست     

از فرا سوی خواستن ها 

تمنای نگاهمان را دریاب 

خدایا وسعت آروزهایم بیکران 

ودامنه ی قدرتت وسیع   

دریاب  آرزوهایی که بندگیم را در بارگاه ملکوتیت وسعتی جاودانه میبخشد  

خدایا دریچه های روحم را در سحرگاهی دگربه سوی خنکای نسیم تواضع میگشایم تا از سرچشمه زلال آفرینش 

سر بر آستان کبریاییت بندگی را تفسیری عاشقانه باشد

خدایا بخشایش بی حدت را مرزی نیست تو را سپاس  نگاه مهربانت را انتهایی نیست ،

تو را سپاس