زندگی را فرصتیست اندک مجال

آغاز را دریابیم ،که بی آغاز مرداب اندیشه ایم .....دریابیم پرواز را ،که عشق ماندنیست ،پرنده رفتنیست ،دریابیم رفتن را با عشق،ماندن را با مهربانی،، به تماشای تمام هستی سوگند ،،که نماز از نفس پاک چکاوک،خواندم،، ووضو با تپش گرم چکاوک دارم ،،،دین من ،،آیین من ،،تفسیر ناب ، هرچه مهرست ،هر چه مهربانی ،،آیین پاک همدلی همزبانی ،که مبادا یک ترک بردارد از کینه درون قبله گاه دل ،،مبادا روزگاری شبنمی جاری شود ،دستی نباشد ،تا نواشگر شود،تفسیر ناب مهربانی را