به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد

یکی بود ویکی هست ویکی همیشه خواهد بود   در فراسوی خواستن ها،روزمرگی ها،،، در آنسوی رکودها وسکوت ها   دیده ایی آن شب تار را ؟؟؟ آن سکوت ناهموار را؟؟؟؟؟ آن بغض تب دار را؟؟؟؟؟   اندیشه هایی خفته ،با تفکراتی قالبی از جنس نا امیدی ،ترس،جهل وخرافات   وچند قدم مانده به صبح   هم نفس با شبنم ها    هم صدای باران   دهکدیست که صبح را روشنی را طلوع را قدر مینهند آنجا در سکوت رعب آور تاریکی  اندیشه را به مسلخ نمیکشند   آنجا شرافت وکرامت انسان بودن را ،هر بامداد ،با هر طلوعی،به تاراج باد نمیسپارند   واما اینجا  در خیمه گاه شب   ما مانده ایم با دنیایی از جهالته...

من ایرانی از نسل آن شهریار پر آوازه ام من ایرانی از سرزمین دلیران آزاده ام   من ایرانی از دودمان‌ِ مردانِ چون کاوه ام من ایرانی از  زادگاهِ اندیشه هایی چو فرزانه ام   من ایرانی آن پورِ پاک سیاووش کمانگیر وهمراهِ آرش   منم آریایی،منم زاده از نسل عشق خداوندگارم مرا خوب وزیبا سرشت   من ایرانی از جایگاهِ مردانِ چون  بابک ومازیار من ایرانیم ،بر بلندای تاریخِ پر افتخار   من ایرانی از سرزمین ِ خروشان یک ملتم من ایرانی از دودمان ِ مردان با همتم     مرا ،سرزمینم سپندوبه آیینِ من مهربانی ،خرد مرا زادگاهم،سپهر وخداوندگارم خرد ...

من از ،پشت پرچین یک فاصله من از پشت دیوار یک خاطره   من از چشم غمگین غم آمدم من از اشک باران نم آمدم    مرا میشناسی،تو ای آشنا ؟ تو ای رفته از یاد من  بی وفا    منم مهربانوی ایران زمین  منم آیه های زلال زمین   منم نبض باران ،صدای امید هیاهوی رویش برای نوید   همان زاده از نسل پاک بهشت خدایم ،مرا مهربانو سرشت   من از نسل کوروش، من از نام پروین من از اصل ایران،من از نام شیرین   منم نسل باران ،،دعای اجابت منم اصل ایمان ،صدای نجابت   ودر چشم من ،اشک نابی نهفته است ودر پشت اشکم ،پیامی نهفته است   وگیسوی من ،پیچش وتاب یک آرزوست مرا فکر نابی برای وطن آر...