به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد

من ایرانی از نسل آن شهریار پر آوازه ام من ایرانی از سرزمین دلیران آزاده ام   من ایرانی از دودمان‌ِ مردانِ چون کاوه ام من ایرانی از  زادگاهِ اندیشه هایی چو فرزانه ام   من ایرانی آن پورِ پاک سیاووش کمانگیر وهمراهِ آرش   منم آریایی،منم زاده از نسل عشق خداوندگارم مرا خوب وزیبا سرشت   من ایرانی از جایگاهِ مردانِ چون  بابک ومازیار من ایرانیم ،بر بلندای تاریخِ پر افتخار   من ایرانی از سرزمین ِ خروشان یک ملتم من ایرانی از دودمان ِ مردان با همتم     مرا ،سرزمینم سپندوبه آیینِ من مهربانی ،خرد مرا زادگاهم،سپهر وخداوندگارم خرد ...

من از ،پشت پرچین یک فاصله من از پشت دیوار یک خاطره   من از چشم غمگین غم آمدم من از اشک باران نم آمدم    مرا میشناسی،تو ای آشنا ؟ تو ای رفته از یاد من  بی وفا    منم مهربانوی ایران زمین  منم آیه های زلال زمین   منم نبض باران ،صدای امید هیاهوی رویش برای نوید   همان زاده از نسل پاک بهشت خدایم ،مرا مهربانو سرشت   من از نسل کوروش، من از نام پروین من از اصل ایران،من از نام شیرین   منم نسل باران ،،دعای اجابت منم اصل ایمان ،صدای نجابت   ودر چشم من ،اشک نابی نهفته است ودر پشت اشکم ،پیامی نهفته است   وگیسوی من ،پیچش وتاب یک آرزوست مرا فکر نابی برای وطن آر...

،،دوست دارم ،آدم هایی راکه عطر نفسشان بوی ناب مهربانی میدهد ،             آنهایی که همیشه بودنشان ،ثبت خاطره هاست ،وچقدر دوست دارم ،صمیمیت حضورت را ،که از حضور تو زندگی را معنای دیگریست ،                                      صبح که می  آید ،باتو سلام میدهم ،،آسمان را که در نیلگون بیکرانش وسعت مهربانی های تو ست، دلم گرم است ،از تلاء لو نگاهت ،که از تو عشق،جاریست در وجودم، چقدردوست داشتنی هستند،آنهایی که جاری از زلال معرفتند،مرا با تو،رازیست آشنا ،از بلندای ،هر چه مهر،هر چه خواستن ،تو مانا باش ای ماندنی ترین تفسیر،که زندگی را ،در تو زیباتر خواهم یافت  ،ای ترنم ...